Wspólną cechą wszystkich zegarów elektrycznych jest ich zasi­lanie z elektrycznego źródła energii. Przez pojęcie energii elek­trycznej rozumiana jest zdolność prądu elektrycznego do wyko­nywania pracy. Praca ta jest przy tym przetwarzana w inny ro­dzaj energii, jak ciepło, energia mechaniczna (energia napędowa) lub energia chemiczna. Energia elektryczna jest tym większa, im większe jest napięcie U i ładunek elektryczny Q, jaki przepłynął przez przekrój poprzeczny przewodnika. Zależność ta jest wyra­żona wzorem Ilość elektryczności lub ładunek elektryczny O składa się z ła­dunków elementarnych, związanych z elektronami o ładunku e. Jednostką ładunku elektrycznego jest kulomb (C) Ładunki elektryczne mogą być dodatnie lub ujemne. Elektron jest zawsze naładowany ujemnie. Przyczyną przepływu prądu elektrycznego jest napięcie elektryczne. Może ono istnieć rów­nież bez przepływu prądu. Jego wystąpienie jest związane tylko z istnieniem różnych ładunków elektrycznych na biegunach źró­dła napięcia. Jednostką napięcia jest wolt (V). Ponieważ napięcie elektryczne jest w stanie wprawić w ruch elektryczne nośniki ła­dunku, jest ono również nazywane siłą elektromotoryczną (sem) lub napięciem pierwotnym. Prąd elektryczny jest uporządkowa­nym ruchem ładunków elektrycznych. Jest on ilością elektrycz­ności, przepływającą w jednostce czasu przez przekrój poprzecz­ny przewodnika Iloczyn natężenia prądu i napięcia jest mocą elektryczną. Jed­nostką mocy jest wat (W). Dla mocy elektrycznej P obowiązuje zależność 1 W = 1 V • 1 A Jednostką energii elektrycznej zgodnie z zależnością (1) jest watosekunda (W • s) lub kilowatogodzina (kW • h). Energia elek­tryczna służąca do napędu lub zasilania przyrządów elektrycz­nych jest dostarczana przez źródło napięcia.